Muhabbet Üstüne..

Evet sevgili çokoprens aşıkları, bu aralar kafamda neler dönüyor neler, hepsi hakkında yazacak kadar fikir üretemiyorum gerçi ama muhabbet konusunun bi hayli gideri var, o yüzden yarınki mat vizesine çalışmak yerine bu yazıyı yazıyorum salak gibi, neyse.

Ufak bi soruyla başlamak istiyorum o zaman. Muhabbet nedir? Tanım olarak aslında sadece iki ve ya daha çok insanın karşılıklı konuşması olarak geçer bu, tamam hoş, gayet yalın denilebilir, hatta "Gerizekalı git dersini çalış ne uğraşıyosun bu boş işlerle" seslerini de duyuyorum aranızda, teessüf ederim (( umarım doğru yazmışımdır )).. Neyse konuyu fazla dağıtmayalım, muhabbetin aslında kelime tanımı bayağı basit, ama bi blog yazma zahmetine sokacak ne cafcafı var bu konunun.. tamam sabredin, o konuya parmak basıcam şimdi.

Beyin fırtınasını yaşadığım noktaya geldik, edirne'den kars'a, jüpiter'den mars'a geçerli olan muhabbetin kullanım alanları... Muhabbet dediğimiz oluşum (( kavram ya da şey )) aslında önemsiz gibi gözükse de bayağı büyük bi yer kaplıyor hayatımızda. Mesela Kadın-Erkek ilişkilerini ele alalım, insanoğlunun çoğu aşık olacağı insanı aramakla geçiriyor hayatını (( ne zorları varsa, okusunlar adam olsunlar ))... Ve bu "aşık olunacak güzide insan" profilinin büyük bi kısmını "paylaşım yapabilme" üzerine kuruyorlar... neden? Çünkü, paylaşım demek, rahatça yapılan bir muhabbet demektir. Ya da aşık olmadan da, bir kıza ve ya erkeğe asılma durumunda da muhabbeti kurmak bir köprü kurmak gibidir, sağlam bir muhabbet kurulduysa, iki insan arasındaki ilişkiyi (( kızın işgüzarlığından "arkadaş kalalım" olayı dahil buna )) bozmak bayağı zordur.

Kadın-erkek ilişkilerinden ziyade asıl içki masalarının vazgeçilmezidir muhabbet (( içki dediysek o salak votkaları ve o tarz içilen gereksiz alkollerden bahsetmiyorum )), muhabbetin her türlüsü gider o masaya, geyik muhabbetleri olsun, politika, spor, müzik muhabbetleri olsun, alkol içmekten daha önemlidir çünkü ne edeyim saf alkolü bir şeyleri paylaştığım insanlar yanımda olmadıkça. Gerçi bu tutumum daha çok meyhaneci bi aileden gelmemden kaynaklanıyor, sağolsunlar içkinin yanındaki muhabbetin tadını çok güzel öğrettiler bana, bir-iki ufak kaza dışında onların çizgisinden pek çıkmadığımı söyleyeyim (( zaten okuyanların çoğu beni hayatında kafa bile görmedi... gerçi kaç kişi okuyo ki?... neyse ya ben blogumu ortaya goduuuum, beğenen açar okur beğenmeyen sağ üstteki çarpıya basıp kaçar )).

Şöyle de bir örnek verilebilir, mesela sahip olduğunuz meslekte yükselmek istiyorsanız, iyi bir çevreye sahip olmanız gerekir... eee? Nasıl sahip olacaksınız? Yine cevabımız muhabbet. Sonuçta sosyal bir canlı olan insan için Muhabbet her şey, en basitinden bir bayanla ilgilendiğinizde arkadaşınız "eee? muhabbetiniz nasıl?" diye sorar, "iyi ya sağlam muhabbeti var" gibi bir cevap verdiğinizde o arkadaşınız için o bayan sizi beğenmeye ya da arkadaş olarak görmeye bir adım daha yaklaşmıştır, bu ikiye ayrılan yolda hangisini seçtikleri de genelde muhabbetin şekline bağlıdır

O zaman şimdi apayrı bi konsept olan Muhabbet biçimlerine girmeyi çok isterim ama, maalesef şu an kafamdaki fikirler kurudu gitti, onu da bir sonraki bloga saklayayım, yeterince uzun oldu zaten "eeeh akşam akşam amma kafa ütüledin" diye artislik yapmayın bana sonra.

Muhabbetin yanına bi bira içmek vardı şimdi pehey, o da başka bahara kaldı artık.. Neyse sevgili saygılı beden dersinde köprü pozisyonuna bir türlü giremeyen ve hayattaki ortaları hep Sabri Reyiz'den gelen okurlarım... Şimdilik burada kesiyorum... kendinize iyi bakın, daha edeceğimiz çooook muhabbet var! Ya da yok... enivey aydont nov lets forget abaut it..

(( son cümle Dr. Özkırım'dan olup yardım, yataklık ve bilimum bigudi tasarımlarında kullanılamaz ))

Görüşürüz!

"Beyin Bedava, But Who's Buying?"

Çalan Şarkı: Opeth - Demon of the Fall

Yapmacıklık!

Sevgili saygılı hörmetli hedeli hödölü zencisever Ku Klux Klan üyelerim. Şimdi, üniversiteli olarak ilk blogumu yazacağım için mutluyum, bu arada fark ettim ki bu blogu açalı 1 seneyi aşmış, ve neredeyse hiç takmamışım, olsun, arada sırada bakacağım.

Benim bu yazım, yapmacıklık üzerine olacak, dünya üzerinde en nefret ettiğim üç şeyden biri (( yapmacıklık, ikiyüzlülük ve dereotu )) olan bu duruma günümüzde rastlamak için özel bir şey yapmaya gerek yok, bazen sınıfınızdaki bi insan, bazen blogunu okuduğunuz bir yavşak, ya da aynı sofrada oturduğunuz ve gereksiz her şeyle hava atan bi akrabanız olabilir bu yapmacık ünvanını yakıştırdığınız insan müsveddesi.

Yapmacıklık dediğimiz durum genellikle AŞAĞILIK KOMPLEKSİ dediğimiz başka bir durumdan dolayı ortaya çıkar, peki nedir bu AŞAĞILIK KOMPLEKSİ? Şöyle izah edeyim, aşağılık kompleksi dediğimiz durum genellikle bi insanın toplumda kendini yetersiz görmemesinden kaynaklanır ve sürekli ait bulunduğu topluma adapte olamadığı paranoyasını içten içe yaşadığında alternatif yollara yönelme çabasını temsil eder bu durum. Nerede abartı bir davranış görürseniz (( bu abartı sevinç, abartı kahkaha, abartı depresyon, abartı melankoli vs. vs. olarak çeşitlendirilebilir )) anlayın ki o insan bir aşağılık kompleksine sahiptir, peki amaçları nedir? Çok basit! İLGİ ÇEKMEK! Ama bir insan bu komplekse sahip oldu mu doymak bilmez, sürekli ister ve bu yüzden "OHA Napıyorum lan ben?!" demeden kendine, bu durumdan kurtulması ultramegahiper derecede zordur...

Neyse konuyu toparlayayım, şimdi biraz da yapmacık insanın yapısına inelim, bu yapmacık insan yukarıda da bahsettiğim davranışları gösterir, benliğini kaybetmesinin toplumda kendine yer kazandıracağına inanır ama YANLIŞTIR, çünkü insanoğlu az da olsa zeki bi varlık ve bir toplumda bu tarz davranışlar çabuk fark edilir, bu yüzden de bu yapmacık davranışlar zaaaaaaten hoş karşılanmaz. Yapmacıklık karşımıza türlü varyasyonlarda çıkabilir, mesela taklitçilik... Taklitçilik dediğimiz olay bi insanın kendi benliğini tamamen unutması ve o kendine yakıştırdığı "insan"ı yaşatmasıdır içinde. Yavşaklık ta bu yapmacıklığın çıkma sebeplerinden biridir, mesela bi erkek varlığı, dişi varlığı etkilemek uğruna kendi benliğinden vazgeçip yeni bir insan formuna geçebilir ve bu amaç uğruna zilyon tane takla atmaya hazırdır. Sonuç olarak yapmacık insan olmak AŞAĞILIK KOMPLEKSİ'nin sonucu, KARAKTERSİZLİĞİN sebebidir.

Yapmacık insanı nasıl anlayabiliriz, bu durum oldukça basit aslında... Eğer karşılıklı sohbet ettiğiniz insanın davranışlarına bir topluluk içindeyken anlam veremiyor ve "az önce konuştuğum bu muydu lan?" tarzı iç-ses serzenişlerini en derinden hissediyorsanız, bir Yapmacık insan ile karşı karşıyasınız demektir. "Nasıl kurtuluruz bu karaktersiz ipnelerden?" diye sorarsanız, cevabı basit, ya ilişiğini kesersin, ama bu insan muhtemelen bu tarz keskin bi karar almanıza değmeyecek bi insan olacaktır, bu yüzden yapmanız gereken şey silahınızı yavaaaş yavaaaş yere koyup elinizi ensenizde birleştirmenizdir... yok lan o değildir, ne saçmalıyorum ben ... öhöm, nedir, aranıza bu yapmacık insanla bir mesafe koymanız gerekir, akrabanız bile olsa!

Üzülerek söylüyorum ki, hayatınızın her anında bulunacak böyle tip insanlar, akraba muhabbetinde tiksineceksiniz bunlardan, herhangi bir internet platformuna yazdıklarını okuduğunuzda bu insanın "Hassiktir!!" gibi serzenişleriniz olacak, ya da sınıfınızdayken bu insan alıp kafasını kara tahtalara vurmak isteyeceksiniz... ama öfke çözüm değil, çözüm; ingilizlerin de söylediği gibi "İhmalkarlık bir lütuftur" sözünde gizli, yok sayacaksınız bunları, önemsemeyeceksiniz, ki ucuz çabalarının bir boka yaramadığını anlasınlar.

Neyse, yazmaya devam ettikçe bu tarz insanlar aklıma geliyor ve çıldırmanın eşiğine ufak ufak geliyorum... Hah, bi de, bu yazıyı neden sorarsanız, bir anda biriken 5 yıllık lise hayatımdaki insanların davranışları, orada farklı burada farklı olan insanlara karşı beslediğim öfke, ve son günlerde Atatürk popülasyonunda inanılmaz bir artış görülmesine sebep olan çakma Atatürkçüler'dir, aklıma gelen ilk sebepler bunlar.

Neyse, umarım okuduğunuzu beğenirsiniz, beğenmezseniz bile yorum kısmı açık, kafanıza estiğiniz gibi sallayın... ATIŞ SERBEST!!

Sizleri saygıyla selamlıyor, ve KKK olarak yaktığınız haçlar için de istanbul orman müdürlüğü'nün (( yanlış hatırlamıyorsam )) "elinle yaktığın ateşi götünle söndüremezsin" mottosunu söyleyip çekiliyorum karşınızdan, görüşmek üzere..

Youtube'unuz hayrolsun!

Çalan Şarkı: Megadeth - 1000 times goodbye

Önceliklerimiz

Evet sevgili saygılı pek muhterem ve 2012'de ölecek olan bira hunisi okurlarım, biliyorum bayağıdır yazmıyorum ama hepsi üşengeçliğim yüzünden, neyse şimdi konumuz bu değil, konu hepimizin de sahibi olduğu bir şey, önceliklerimiz.

Şimdi, nedir önceliklerimiz, aile? sevgili? arkadaş? eğitim? para? , bu sorunun şıkları uzaaar gideeer, ama bir de şöyle bir şey vardır ki, bu şıklardan herhangi birini seçtiğinizde yine elinize bir sürü şık gelir, onlar arasından da seçim yapmanız gerekir. Yani öncelikler aslında bir noktadan büyüyen ağacın dallarıdır. Bir de şu yönü var işin, bu ağacın kökü nerededir? Bu ağacın kökü insanın içindedir ve iyi olduğuna inandığı şeyleri öncelik beller ve o öncelikleri besler, diğer dallar kuruuur gider.

Önceliklerimiz bizi geleceğimize götürür, yani bir nevi önceliklerimiz belirler yaşamımızı. Kimi insan vardır, önceliği başkalarını mutlu etmek, bu yolda fedakarlıklardan asla korkmamaktır, bu insanlar kimi çevrelerce iyi kimi çevrelerce enayi olarak anılan, kendilerine yararları dokunmayan insanlardır. Kimi insan da vardır ki, önceliği kendisidir, başkalarına da yardım edebilir, ama kendi çıkarları çerçevesinde, ve bu insanlar genellikle suistimale karşı kalmazlar ilk söylediğim insan grubunun aksine ama yine ilk grubun aksine sadece kendine hayrı dokunan, bencil bir insan olarak ta anılabilir.

Diyeceksiniz, "ee bana ne .mına koyim bunlardan" .. haklısınız, ama son zamanlarda kafamı kurcalayan bir şey olduğu için bunu yazma gereksinimi duydum, insanın önceliği ne olmalıdır ya da ne bileyim, başkalarının önceliğini nasıl çözebilirsin, ya da başkasının önceliği seni nasıl etkiler... Bu soru listesi de uzayıp gidiyor, sonuç olarak konu öncelikler olunca elimizde sadece iki ucu boklu değnek kalıyo, ortasından tutmaya kalkıldığında da karaktersizlik denilen bi durum ortaya çıkıyor, aslında bokla sıvanmış bi değnek bu ama bi yerinden tutmak zorundayız.

İnsan olarak ta sosyal bi canlıyız, karşılaşacağımız insanların da bi değneği var ve o değnekle bizimkinin interaksiyonu önemli bi konu, iki değnek çatışıp insanları küstürebilir, paralel gidip dost ta yapabilir. Önceliklerin değişmesi de sosyal bir canlı olduğumuzdan çevremizce hayretle karşılanacak bi durum olabilir, çevreyi bile değiştirebilir

Bu konuda bu kadar zırvaladıktan sonra vardığım sonuç, önceliklerimiz bizim bu dünyadaki her şeyimiz, kaderimizi çizen şey, insan olmamızın bi kanıtı ve ölene kadar bizimle olacak olan değişken varlık.

" İnsanın kendisi olmalıdır önceliği, başkaları değil, bunu ben yapamadım, siz yapın... lütfen"
Sinan Kuzgun

Çalan Şarkı : Cloud Connected - In Flames

Döndüm!

Evet sevgili bira hunisinin septisist okurları, bayağıdır yazmıyordum doğrudur, bu süre zarfında sıkıldığınızı da biliyorum.. ama ben de aynı derecede sıkılıyorum bu ösese denilen zımbırtı yüzünden. Takvime bugün baktım da yazmayalı tam 3 ay olmuş, bu süre zarfında hayatımda birşeyler değişmedi mi, tabi ki değişti, balkabaklarıyla iletişim kurdum, rakı şişesinde balık oldum, cnbc-e sayesinde gene bir jedi knight suretine büründüm falan fişman.

Bugünkü yazımda Adriana Lima'nın "They Live" filmindekiler gibi beynimizi yıkayan bir uzaylı olduğunu idda edeceğim... ama şimdi değil.. o ilhamın gelmesi lazım yeniden, ya da ya da.. karpuz sendromu hakkındaki yeni gelişmeleri toparlıyınca ama henüz değil

Beynim durmuş durumda, sırf yazmak için yazdım, beni özlediniz diye

özlediniz di mi lan

ÇŞ: Anthrax - I'm the man